Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Pobyt na wolnym powietrzu w dzieciństwie zmniejsza ryzyko krótkowzroczności

JAMA Ophtalmology

Większa ilość czasu spędzanego przez dzieci w 3.-9. roku życia w naturalnym oświetleniu na świeżym powietrzu przyczynia się do rzadszego występowania krótkowzroczności w późniejszych latach.


Fot. pixabay.com

Ilość czasu spędzonego na świeżym powietrzu w okresie dzieciństwa wpływa na występowanie krótkowzroczności. W konsekwencji dodatkowy czas na świeżym powietrzu proponuje się jako rodzaj interwencji z zakresu zdrowia publicznego w celu zmniejszenia częstości występowania i nasilenia krótkowzroczności wśród pacjentów. Naukowcy zbadali, czy w okresie wczesnego dzieciństwa występowały specyficzne grupy wiekowe, w których związek między czasem spędzonym w naturalnym oświetleniu na zewnątrz i występowaniem krótkowzroczności w późniejszym wieku był najsilniejszy.

Dzieci uczestniczące w Avon Longitudinal Study of Parents and Children (ALSPAC) badano między 2. a 15. rokiem życia. Czas spędzony na zewnątrz (zgodnie z informacjami podanymi przez rodziców) i czas spędzony na czytaniu oceniano we wczesnym dzieciństwie (w wieku 2, 3, 4, 5, 7 i 9 lat). Autorefraktometrię przeprowadzono w późniejszym dzieciństwie (w wieku 10, 11, 12 i 15 lat). Uzyskano dane dla 2833 uczestników, a do analizy statystycznej wykorzystano model regresji proporcjonalnych zagrożeń Coxa.

Poczynając od 3. roku życia, dłuższy czas spędzony na świeżym powietrzu wiązał się ze zmniejszonym ryzykiem wystąpienia krótkowzroczności. Wskaźnik ryzyka dla krótkowzroczności stopniowo zmieniał się z 0,90 (95% CI 0,83-0,98, P = 0,012) w wieku 3 lat do 0,86 (95% CI 0,78-0,93, P = 0,001) w wieku 9 lat, przy każdym dodatkowym czasie odpowiadającym odchyleniu standardowemu ilości czasu spędzonego na zewnątrz każdego dnia. Związek ten były niezależny od dwóch głównych czynników ryzyka krótkowzroczności: czasu spędzonego na czytaniu i liczby krótkowzrocznych rodziców.

Dodatkowy czas spędzony na świeżym powietrzu przez dzieci w przedziale wiekowym od 3 do 9 lat wiązał się ze zmniejszoną częstością występowania krótkowzroczności w wieku od 10 do 15 lat. Zaobserwowano także nasilenie tego związku w miarę zbliżania się dzieci do 9. roku życia.

Data utworzenia: 08.05.2017
Pobyt na wolnym powietrzu w dzieciństwie zmniejsza ryzyko krótkowzrocznościOceń:

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.