Zmarszczka nakątna

prof. dr hab. med. Bronisława Koraszewska-Matuszewska
Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny Nr 5
Śląski Uniwersytet Medyczny, Katowice

Co to jest i jakie są przyczyny?

Zmarszczka nakątna to fałd skórny, który ciągnie się od górnej do dolnej powieki, gdzie się wygładza. Pokrywa ona przyśrodkowy kąt szpary powiekowej, rzadziej ma położenie bliżej skroni i przesłania kąt boczny (zewnętrzny). Niekiedy może mieć przebieg odwrotny to znaczy, że zaczyna się na dolnej a wygładza na górnej powiece. Zmarszczka nakątna jest cechą fizjologiczną, charakterystyczną dla wielkiej populacji światowej zamieszkującej Azję, ale nie dotyczy rasy kaukaskiej (białej). Ma charakter wrodzony, czasem występuje rodzinnie. Częściej możemy ją obserwować u chorych z zespołem Downa, zespołem alkoholowym, lub w innych znacznie rzadziej występujących zespołach jak Turnera, Klinefeltera, Ehlersa-Danlosa.

Jak często występuje?

U niemowląt jest widoczna częściej niż u dzieci starszych.

Jak się objawia?

Zmarszczka nakątna najczęściej przykrywa kąt przyśrodkowy oka, bierze początek od fałdu powieki górnej, a kończy w skórze powieki dolnej. Może się wiązać z innymi wadami powiek, np. z opadnięciem powieki górnej (zob. Opadnięcie powieki [ptoza]) czy też krótką, wąską szparą powiekową.

Jak lekarz stawia diagnozę?

Fałd skórny, przesłaniający kąt szpary powiekowej, jest widoczny gołym okiem. Można go delikatnie odciągnąć i wówczas uwidacznia się prawidłowy kąt. Lekarz mierzy długość i szerokość szpary powiekowej oraz sprawdza, czy się domyka. Poza tym wykonuje pełne badanie okulistyczne obu oczu.

Jakie są sposoby leczenia?

Obecność zmarszczki nakątnej u niemowlęcia niekoniecznie wymaga interwencji chirurgicznej, gdyż w miarę formowania się kości i chrząstek grzbietu nosa fałd samoistnie się wygładza. Jeśli jednak u starszego dziecka jest on duży i przesłania sporą część szpary powiekowej lub też jest traktowany jako defekt, można zastosować leczenie operacyjne.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

Zabieg chirurgiczny umożliwia całkowita korekcję zmarszczki nakątnej.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia?

Wymagana jest kontrola okulistyczna po ewentualnej operacji, terminy ustala lekarz leczący.

UWAGA!

Badanie okulistyczne dziecka jest nieinwazyjne i niebolesne. Odbywa się w pozycji siedzącej i leżącej niemowlęcia lub dziecka, dlatego bezpośrednio przed badaniem nie należy ich karmić, poić i podawać słodyczy, aby uniknąć zachłyśnięcia. Przed badaniami wskazane jest okazanie okuliście książeczki zdrowia dziecka oraz kart informacyjnych z ewentualnego leczenia szpitalnego.
Data utworzenia: 21.02.2014
Zmarszczka nakątnaOceń:
(2.33/5 z 3 ocen)
Wysłanie wiadomości oznacza akceptację regulaminu

Publikacje, którym ufa Twój lekarz

Medycyna Praktyczna jest wiodącym krajowym wydawcą literatury fachowej. 98% lekarzy podejmuje decyzje diagnostyczne lub terapeutyczne z wykorzystaniem naszych publikacji.

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Aktualności

  • Tylko 9 proc. kierowców regularnie bada wzrok
    Podstawą oceny sytuacji na drodze jest wzrok. Szacuje się, że kierujący pojazdami odbierają dzięki niemu 90 proc. informacji z otoczenia. Tymczasem większość kierowców po 40. roku życia nie wie, że ma wadę wzroku lub nosi okulary o nieodpowiedniej korekcji.
  • Miliony za operacje zaćmy za granicą
    Blisko 23 mln zł zapłacił w latach 2014-2017 śląski oddział NFZ za zabiegi usunięcia zaćmy, przeprowadzane za granicą u polskich pacjentów, ubezpieczonych w tym oddziale. Finansowanie takiego leczenia przez NFZ umożliwia unijna dyrektywa o transgranicznej opiece zdrowotnej.
  • Integrowani przez sztukę
    Zaśpiewałem piosenkę Piaska „Imię deszczu”. Spodobało się i zostałem. Potem były warsztaty teatralne, które miały nas przygotować do gry w spektaklu. Ludzie czytali afisz i nie bardzo wierzyli, że warto na to iść. Jak to: ślepi grają w teatrze? – opowiada Krzysztof, aktor Integracyjnego Teatru Aktora Niewidomego (ITAN).

Korzystając ze stron oraz aplikacji mobilnych Medycyny Praktycznej, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki oraz zgodnie z polityką Medycyny Praktycznej dotyczącą plików cookies